Category Archives: Φιλοπατρία

Famagusta neglected 1a LLLLLLL

H προσφυγιά

Έχουν περάσει 40 ολόκληρα χρόνια από τη λαίλαπα της εισβολής του Αττίλα στα εδάφη της Κύπρου, που επέφερε τον ξεριζωμό και την καταστροφή, τον όλεθρο. Ό,τι εβίωσε ο ελληνικός πληθυσμός είναι ανήκουστο, με τις αποτρόπαιες πράξεις του Αττίλα. Οι πρόσφυγες δεν ξεχνούν. Βιώνουν κάθε μέρα τον πόνο και την οδύνη για τη χαμένη γη τους. Θέλουν ολόψυχα την επιστροφή. Γι’ αυτό και όταν άνοιξαν τα οδοφράγματα έσπευσαν να επισκεφτούν την κατεχόμενη γη τους με δάκρυα στα μάτια και με οποιοδήποτε τίμημα. «Να δω τη γη μου, το σπίτι μου, κι ας πεθάνω.» «Έφερα τα παιδιά μου να δουν το πατρογονικό σπίτι.»

Famagusta neglected 1a LLLLLLLΒγάζουν φωτογραφίες, βλέπουν, πικραίνονται και οι περισσότεροι δεν ξαναγυρίζουν. Δεν αντέχουν. Φρίκη. Αλλοίωση των πάντων. Υπάρχουν όμως δυστυχώς και οι ανθέλληνες. Έλληνες που επισκέπτονται συχνά τα κατεχόμενα για να φαν δήθεν ψάρι, ωραία σουβλάκια, να ψωνίσουν από το ψευδοκράτος και να ταξιδέψουν από το παράνομο αεροδρόμιο της Τύμπου για Κωνσταντινούπολη ή αλλού.
Αυτοί προδίδουν την πατρίδα τους. Είναι κατάπτυστοι.
Οι περισσότεροι όμως επιθυμούν διακαώς να παν να λειτουργηθούν στις εκκλησίες των χωριών τους, να πάρουν λουλούδια στους ανασκαμμένους τάφους των γονιών και συγγενών τους.
Έτσι ξεκίνησαν πριν μερικά χρόνια ο λειτουργίες στον Άγιο Μάμαντα της Μόρφου, κάτω από την αυστηρή επίβλεψη των ψευδοαστυνομικών. Φέτος υπήρξε λειτουργία στον Άγιο Γεώργιο τον Εξορινό στην Αμμόχωστο, την Αγία Παρασκευή, που κατέληξε να είναι τουρκική προπαγάνδα. Στον Απόστολο Βαρνάβα, ιερό χώρο του ιδρυτή της Εκκλησίας της Κύπρου, στην Αγία Μαρίνα στη Δερύνεια, στον Άγιο Χαράλαμπο στην Κοντέα, στην Ακανθού δεν επέτρεψαν να παν στην Παναγία, ο ναός έγινε πινακοθήκη, στο Τραχώνι στην Παναγία την Τραχωνίτισσα, ανήμερα της γιορτής της.
Άκουγα, ενώ στεκόμουν στη σειρά, να χαιρετίσω σ’ ένα γάμο την πιο κάτω συζήτηση:
«Πόσα λεωφορεία θα πάμε;»
«Τρία, ο κόσμος είναι ενθουσιασμένος που θα επισκεφτεί το χωριό μας.»
Μια κυρία από δίπλα δάκρυσε:
«Θα πάρω τα παιδιά μου να δουν το σπίτι που γεννήθηκα.»
Ο άλλος: «Όταν πεθάνουμε κι εμείς οι τόποι μας θα χαθούν. Οι νέοι μας γεννήθηκαν εδώ, δεν τους νοιάζει και τόσο.»
Αγωνία, αγωνία των προσφύγων. Κι εδώ στοχεύει η δήθεν συντήρηση του διαλόγου μεταξύ των δύο κοινοτήτων από τους Τούρκους. Όταν οι παλιοί φύγουν, η τουρκοποίηση είναι εύκολος δρόμος πια. Κι οι πρόσφυγες περιμένουν και θάβουν κάθε Κυριακή δυο – τρεις αγνοούμενους, τα άσπρα κόκκαλά τους που βρέθηκαν σε ομαδικούς τάφους με μια σφαίρα στο πρόσωπο, ενώ ήταν αιχμάλωτοι πολέμου κι έπρεπε να τους σεβαστούν κατά τα διεθνή θέσμια.  Όμως τους εκτέλεσαν. Σαράντα χρόνια προσφυγιάς και παρ’ όλα τα ψηφίσματα του Ο.Η.Ε. και της Ε.Ε. έμειναν μόνο ψηφίσματα, όχι ενεργός δράση, ενώ για την Κριμαία και την Ουκρανία λαμβάνονται τιμωρητικά μέτρα εναντίον της Ρωσίας. Πότε ο Ο.Η.Ε. και οι Ευρωπαίοι εταίροι μας θα τιμωρήσουν την Τουρκία για όσα κακά επεσώρευσε στην ανθρωπότητα, Αρμένιους, Κούρδους, Πόντιους, Κύπριους.
Την κανακεύουν. Δεν την τιμωρούν. Πότε θα ξυπνήσει η Ευρώπη; Τι περιμένουν; Πότε αλήθεια;
* Η Κλαίρη Αγγελίδου είναι πρόσφυγας από την Αμμόχωστο.
9539b0b6004e941956aca6fe54346a94_XL

Θυμάσαι τι σημαίνει “Φιλότιμο”; (Video in English)

9539b0b6004e941956aca6fe54346a94_XL

Προσπάθησε -χωρίς να ανοίξεις το λεξικό- να δώσεις έναν ολοκληρωμένο ορισμό της λέξης “φιλότιμο”.

Δύσκολο. Προσπάθησε τώρα να το εξηγήσεις στα αγγλικά, σε κάποιον που δεν έχει ελληνικές ρίζες.

Τον άθλο, ανέλαβε ο μη κερδοσκοπικός οργανισμός “The Washington Oxi Day Foundation”. Σε ένα καλογυρισμένο video, 29 Έλληνες δεθνούς εμβέλειας που έχουν διαπρέψει σε διάφορους τομείς, εξηγούν την έννοια της λέξεως «Φιλότιμο».

Με κεντρικό θέμα «Φιλότιμο. Το ελληνικό μυστικό», που δημιούργησε και ανήρτησε στην ιστοσελίδα του ο μη κερδοσκοπικός οργανισμός «Washington Oxi Day Foundation», προσπαθεί να εμπνεύσει τους σύγχρονους ανθρώπους για την έννοια της ελληνικότητας.

Μεταξύ των ομιλητών στο βίντεο είναι ο πρόεδρος του ΔΣ του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος, Ανδρέας Δρακόπουλος, ο πολιτικός αναλυτής Τζορτζ Στεφανόπουλος και η δημιουργός της ενημερωτικής ιστοσελίδας «The Huffington Post», Αριάνα Χάφινγκτον.

Aggela Kaimaklioti 1a LLLLL

Αγγέλα Καϊμακλιώτη: «Γράφω για να μετατρέψω τα σκοτάδια μου σε φως…»

Aggela Kaimaklioti 1a LLLLLΑύγουστος 2014

Συναντηθήκαμε σε ένα από τα δεκάδες καφέ της περίφημης παραλίας των Φοινικούδων στην Λάρνακα. Με φόντο την καταγάλανα νερά και τον ηλιοφώτιστο της μεγαλονήσου, η ποιήτρια Αγγέλα Καϊμακλιώτη   άνοιξε την καρδιά της και «ξεκλείδωσε την Αλφαβήτα» της ψυχή της σε μια ιδιαίτερη συνέντευξη.  Γεννήθηκε την Αμμόχωστο το 1967. Μετά την Τουρκική εισβολή  το 1974 η οικογένειά της εκτοπίστηκε στην Λάρνακα. Από τότε ζει και δημιουργεί στην πόλη του Ζήνωνα Σπούδασε Παιδαγωγικά στην Παιδαγωγική Ακαδημία Κύπρου και στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο και είναι κάτοχος του μεταπτυχιακού τίτλου Master of Arts στην Εκπαιδευτική Ηγεσία και Πολιτική. Είναι διευθύντρια σε δημόσια σχολεία της δημοτικής εκπαίδευσης.

Τα τελευταία χρόνια και πιο συγκεκριμένα από το 2011 και μέχρι σήμερα είδαν το φώτα της έκδοσης τρεις ποιητικές συλλογές και μια συλλογή διηγημάτων. (Ποίηση: Ξεκλειδώνοντας την Αλφαβήτα Εκδόσεις Πήλιο 2011,  Στιγμές Αλκυονίδες Εκδόσεις Πήλιο 2012,  Εκ του Σύνεγγυς  Εκδόσεις Φαρφουλάς Αθήνα 2014 και Διηγήματα: Οι ψυχές βαδίζουν μόνες  Εκδόσεις Πήλιο 2011)

Ο ποιητικός της λόγος άλλοτε λυρικός, άλλες φορές ήρεμος, στιγμές – στιγμές δραματικός, πότε μας συγκινεί και πότε μας προβληματίζει. Πάντοτε όμως μας οδηγεί στέρεους στα δύσκολα μονοπάτια της Ποίησης.

Την ευχαριστούμε θερμά

  • Κυρία Καϊμακλιώτη,   χρειάστηκε  να «Ξεκλειδώσουμε  την Αλφαβήτα» για να μάθουμε  την ποίησή σας. Από εκείνη την ποιητική συλλογή, έως τις «Στιγμές Αλκυονίδες» και μέχρι  σήμερα, τι συναισθήματα σας έχει δημιουργήσει αυτό σας το ταξίδι; Πόσο εύκολο και κατά πόσο δύσκολο ήταν;

Α Κ : Ευχαριστώ θερμά που επιθυμείτε να ξεκλειδώσετε την αλφαβήτα της γραφής μου. Αυτό είναι άλλωστε ένα από τα ζητούμενα. Η επικοινωνία και οι συναντήσεις  των ψυχών. Το ταξίδι στην ποίηση όπως το αντιλαμβάνομαι δεν έχει αρχή και τέλος, ούτε αφορά το χρόνο ή τον χώρο. Είναι απέραντο και άχρονο γι αυτό και δεν είναι δύσκολο ή εύκολο. Είναι συναρπαστικό.

  • Πριν συνεχίσω με τις υπόλοιπες ερωτήσεις αβίαστα μου βγαίνει το σύνηθες ερώτημα: Τι είναι ποίηση για εσάς; Πως θα καταγράφατε τον ορισμό της;

Α Κ : Η ποίηση προκύπτει στις συναντήσεις των ανθρώπων με τον εαυτό τους και τους άλλους. Αισθάνομαι λοιπόν πως ποίηση είναι η απόδειξη της ζωής. Και όταν αυτή η ζωή καίγεται κατάλληλα, τότε η φλόγα της  μπορεί να φωτίσει ή να ζεστάνει κι άλλες ψυχές.

  • Γεννηθήκατε στην Αμμόχωστο και λόγω των ιστορικών γεγονότων του 1974 μεγαλώσατε και ζείτε στην Λάρνακα. Η τελευταία σας ποιητική συλλογή είναι ουσιαστικά μια προσπάθεια να εξωτερικεύσετε βιώματα και σκέψεις όλης αυτής της περιόδου. Μιλήστε μας για τα ποιήματα αυτά.

Α Κ : Η Αμμόχωστος είναι το σημείο αναφοράς. Η ρίζα, η μήτρα-μητέρα. Η Λάρνακα είναι η αγαπημένη πόλη, η θετή μάνα που με έβαλε στην αγκαλιά της και με βοήθησε να μεγαλώσω. Αγαπώ και τις δυο πόλεις μου. Στην μια γεννήθηκα, στην άλλη γέννησα. Η ποιητική μου συλλογή «Εκ του Σύνεγγυς» είναι αφιερωμένη στην Αμμόχωστο Αγάπη

  • Στις δύο πρώτες ποιητικές συλλογές, υπάρχει το ερωτικό στοιχείο, άλλοτε έντονο και άλλοτε λιγότερο εμφανές αλλά πάντα ως ένα αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής. Πόσο σημαντικός αλήθεια είναι ο έρωτας στη ζωή σας και ποιος ο ουσιαστικός ρόλος του στην ποίησή σας. Θα τολμούσατε να χαρακτηρίσετε το σύνολο της ποίησή σας, ως ερωτική;

Α Κ : Ο έρωτας είναι η ουσία του κόσμου, η αρχή των πάντων, η κινητήριος δύναμη. Δεν νοείται ζωή και δημιουργία χωρίς έρωτα. Η ποίηση είναι πράξη ερωτική ακόμα και όταν κάποιος γράφει για τον πόλεμο ή το θάνατο, για την πατρίδα ή την ελευθερία.

  • Η καταγραφή της γκρίζας ιστορικής περιόδου, στην ποιητική σας συλλογή «ΕΚ ΤΟΥ ΣΥΝΕΓΓΥΣ» μας δίνει την ευκαιρία να επισημάνουμε ότι  ενώ απουσιάζει ο Θάνατος, το τέλος υπάρχει παντού, αν και γράφετε στο ποίημα «Αιώνες Τώρα» : Περιμέναμε την άνοιξη / και την Ανάσταση (…) Ποια η σημασία του θανάτου στην ζωή σας; Εντάσσεται στους φόβους σας;

Α Κ : Θα διαφωνήσω για το γκρίζο και το θάνατο. Η περίοδος των σαράντα τελευταίων χρόνων στην Κύπρο για μένα προσωπικά ήταν πολύχρωμη, συμπεριλαμβανομένου του μαύρου, του κόκκινου, του γαλανού και του κίτρινου. Αν θα έδινα χρώμα στο θάνατο θα ήταν το  λευκό, όχι το μαύρο. Ίσως γι αυτό δεν τον εντοπίσατε στη συλλογή. Ο θάνατος δεν με τρομάζει, είναι η άλλη όψη του νομίσματος και βρίσκεται παντού, ακριβώς απέναντι από τη ζωή, αλλά πάντα μαζί της. Η μία όψη δεν υφίσταται χωρίς την άλλη.  Υπάρχουμε γιατί πεθαίνουμε και πεθαίνουμε γιατί υπάρχουμε.

  • Τα ποιήματα σας πώς γεννιούνται; Υπάρχει μια δεξαμενή θεμάτων από όπου την κατάλληλη στιγμή αλιεύετε  τα θέματα ή είναι εμπνεύσεις της στιγμής;

Α Κ : Το γράψιμο είναι μια συνεχής έκφραση, αδιάλειπτη όπως η προσευχή. Όχι με τη συμβατική έννοια του γραψίματος με χαρτί και μολύβι αλλά με την έννοια του εσωτερικού διαλόγου. Φροντίζω βέβαια να καταγράφω τη σύλληψη μιας ιδέας εν τη γενέσει της, επειδή ποτέ δεν μπορείς να ζήσεις ξανά την ίδια ακριβώς στιγμή.

  • Είστε ποιήτρια. Μετά από τρεις ποιητικές συλλογές αν και μας εκμυστηρευτήκατε ότι δεν θα μπορούσατε να ονομαστείτε έτσι, είναι και …έτσι. Θα ήθελα να σας ρωτήσω εάν βαθειά μέσα σας πιστεύετε ότι γεννηθήκατε να γράφετε ή αν η ποίηση είναι απλώς ένα χάρισμα που εσείς με την μεθοδική δουλειά προσπαθείτε να τελειοποιήσετε;

Α Κ : Αν δεχτείτε αυτό που ανέφερα προηγουμένως ότι δηλαδή η ποίηση είναι  η απόδειξη της ζωής τότε ναι, είμαι ποιήτρια. Η ποίηση είναι η απόδειξη ότι ζω,  αγαπώ και αγαπιέμαι, δίνω και παίρνω, ελπίζω και αγωνίζομαι, προσεύχομαι, αγωνιώ και διαμαρτύρομαι. Θυμάμαι τον εαυτό μου παιδιόθεν να εκφράζεται ποιητικά, άρα μάλλον γεννήθηκα με αυτή την ιδιαιτερότητα.

  • Θα προσπαθούσατε να γράψετε στην κυπριακή διάλεκτο; Το σύνολο των Κυπρίων  ποιητών επιλέγει την δημοτική γλώσσα. Πόσο μακριά από την γραφή είναι η κυπριακή διάλεκτος; Θα μπορούσε σε μια εποχή που η γλώσσα (μετά από τόσες παρεμβάσεις) φθίνει, να αρχίσει να διδάσκεται στα σχολεία;

Α Κ : Η κυπριακή διάλεκτος είναι υπέροχη αλλά δεν είναι γλώσσα έτσι ώστε να διδάσκεται στα σχολεία. Αγαπώ τη ζωντανή γλώσσα και με αυτήν εκφράζομαι. Αν κάποια στιγμή καρφωθεί στο μυαλό μου μια φράση κυπριακή που εκφράζει έντονα κάποιο βίωμα, μνήμη ή συναίσθημα που δεν θα μπορούσε να αποδοθεί διαφορετικά, ενδεχομένως να γράψω στίχους και στην διάλεκτο. Δεν μου δημιουργήθηκε όμως ακόμα η ανάγκη. Προς το παρόν όσον αφορά στη γραφή, με εκφράζει απόλυτα η γλώσσα μου, η ελληνική.

  • Κατά την γνώμη σας, υπάρχουν σύγχρονοι ποιητές της μεγαλονήσου που έχουν ακόμα κάτι να …πούνε. Επικρατεί η άποψη ΟΤΙ ΟΛΑ ΕΧΟΥΝ ΓΡΑΦΕΙ. Ο σύγχρονος τρόπος σκέψης στην ποίηση πόσο μακριά μπορεί να μας ταξιδέψει;

Α Κ : Δεν πιστεύω ότι γράφει κάποιος για να πει κάτι που δεν ειπώθηκε ακόμα ή που δεν επινοήθηκε. Αυτό ας το κάνουν οι επιστήμονες στα εργαστήρια. Η ποίηση δεν αφορά τη γνώση αλλά την επίγνωση. Γράφω για να μετατρέψω τα σκοτάδια μου σε φως, όπως έκαναν πολλοί πριν από μένα και όπως θα συνεχίσουν να κάνουν και άλλοι μετά από μένα. Είμαι σίγουρη πως θα εξακολουθήσουν να ακούγονται διαφορετικές φωνές ποιητικές όσο υπάρχει αγωνία, όσο υπάρχει ζωή. Κι εδώ είναι η ομορφιά. Ότι το καινούργιο και το διαφορετικό έρχονται συνήθως εκεί που δεν τα περιμένεις.

  • Όσοι ασχολούνται με την ποίηση είχαν κάποιον δάσκαλο. Ένα/μια ποιητή/τρια που επηρέασε την σκέψη και την γραφή τους, κυρίως την γραφή τους. Εσείς επηρεαστήκατε από κάποιον  Ελληνοκύπριο ή Ελλαδίτη ποιητή; Ποιους διαβάζατε/ζετε ;

Α Κ : Αγαπώ τους Έλληνες ποιητές γιατί η γλώσσα είναι η ταυτότητα και η ρίζα μου. Όμως με συγκινεί ή και με συγκλονίζει η ποίηση, ανεξάρτητα από τη γλώσσα του ποιητή, το φύλο ή την καταγωγή του. Θα μπορούσε να απαριθμήσω μια πληθώρα από ονόματα ποιητών και έργα ποιητικά από την αρχαιότητα έως σήμερα. Διαβάζω ποίηση χωρίς περιορισμούς. Πολλές φορές βρίσκω εκεί τον εαυτό μου και την αλήθεια μου.

  • Είστε εκπαιδευτικός. Πόσο σας έχει βοηθήσει η ποίηση στην σχέση σας με τους μαθητές σας; Μιλάτε σ΄ αυτούς για την ποίηση; Πως επηρεάζονται  που η δασκάλα τους είναι ποιήτρια;

Α Κ : Τα παιδιά στο σχολείο, όπως και τα παιδιά που γέννησα είναι ποίηση καθαρή και αποτελούν μεγάλο μέρος της έμπνευσης και της ενέργειας μου. Είναι μεγάλη ευλογία να αφιερώνεις τον περισσότερο χρόνο της ζωής σου,  καλλιεργώντας αθώες και αγνές ψυχές που διψούν να μάθουν, να ακούσουν, να δράσουν. Ελπίζω τα παιδιά μου, οι μαθητές και οι μαθήτριες μου αλλά και οι δικοί μου άνθρωποι να αγάπησαν την ποίηση και να είδαν και αυτοί το φως της. Όμως γνωρίζω ότι δεν ενδιαφέρει όλους τους ανθρώπους η ποίηση και κάποιους μάλιστα τους κουράζει. Δεν είμαστε όλοι ίδιοι, καθένας εκφράζεται διαφορετικά και αυτή η πολυχρωμία είναι η ομορφιά της ζωής.

  • Ο ποιητής όπου και εάν ζει και εργάζεται, θέλοντας και μη, ανήκει σε ένα χώρο που… ξεχωρίζει. Παρ΄ όλο αυτό, υπάρχει διάχυτη η άποψη ότι η ποίηση δεν… πουλάει. Οι νέοι σήμερα, αλλά και γενικότερα οι άνθρωποι δεν διαβάζουν ποίηση. Πού νομίζετε ότι οφείλεται αυτό;

Α Κ : Οι ποιητές είναι νομίζω άνθρωποι που βασανίζουν το μυαλό τους, δύσκολοι τις περισσότερες φορές  και μάλλον δεν τους ενδιαφέρουν οι πωλήσεις με την έννοια της οικονομικής αξίας. Η ποίηση είναι περισσότερο ανάγκη παρά εμπόρευμα. Δεν θα ζητήσω ποτέ από τους νέους ή από κάποιον άλλο άνθρωπο να διαβάσει ποίηση με το ζόρι. Ας κάνουν ότι τους εκφράζει. Όταν και εάν την χρειαστούν, η ποίηση θα βρίσκεται εκεί να τους περιμένει, είτε ως ψυχαγωγία είτε ως ψυχοθεραπεία.

  • Ο ποιητής είναι άνθρωπος, είναι πολίτης. Ζει μέσα στον παλμό της πραγματικότητας. Στην Κύπρο ο πολίτης ποιητής δεν μπορεί να παραμένει αμέτοχος των μεγάλων προβλημάτων της Κύπρου. Πώς θα προσδιορίζατε την συμμετοχή σας στις προσπάθειες για εύρεση κάποιων λύσεων ή πως θα καθορίζατε μια συντονισμένη προσπάθεια των ανθρώπων του πνεύματος;

Α Κ : Ο ποιητής εκφράζεται με το λόγο. Η φωνή είναι η δύναμή του. Είναι μέλος της κοινωνίας και βιώνει τα προβλήματα της. Κάποια στιγμή η φωνή του θα εκφράσει κι άλλους και θα δυναμώσει. Όταν έχω να πω κάτι που θα κάνει τα πράγματα καλύτερα, το κάνω με τη γραφή μου. Τότε μόνο αισθάνομαι πως έχω το δικαίωμα, αλλιώς χίλιες φορές καλύτερη η σιωπή.

  • Ζούμε στην Λάρνακα, μια πόλη που τα τελευταία χρόνια ουσιαστικά αποκτά ταυτότητα. Είναι ικανοποιητική η πνευματική ζωή στη πόλη; Θα περιμένατε κάτι περισσότερο; Κάτι πιο μεστό, ειδικά στον χώρο της ποίησης;

Α Κ : Όλα αλλάζουν ελπίζω προς το καλύτερο. Η πνευματική ζωή στην πόλη δεν είναι κάτι αφηρημένο αλλά αφορά εκδηλώσεις, δράσεις, ανθρώπους που νοιάζονται και δημιουργούν. Ευελπιστώ ότι τα πράγματα θα βελτιωθούν βλέποντας ήδη νέες ομάδες καλλιτεχνών να δραστηριοποιούνται.

  • Στην αρχή της ποιητικής σας συλλογής «ΕΚ ΤΟΥ ΣΥΝΕΓΓΥΣ» γράφετε: «Ανάδρομα πορεύεται το σώμα σου/ Εμπορεύεται αναπόδραστα/ Αν σου δώσω ένα μήλο θα μου δώσεις πίσω το φίδι;» Σε ποιον ή ποιους απευθύνεστε και γιατί με αυτούς τους στίχους;

Α Κ : Απευθύνομαι σε μένα, σ’ εσένα και στους άλλους. Στα πρόσωπα εκείνα που δεν έχουν ακόμα αποκλείσει το απρόοπτο και το οξύμωρο από τη ζωή τους, που συνεχίζουν να ονειρεύονται και να ελπίζουν.

  • Τελειώνοντας και πριν σας ευχαριστήσω θα ήθελα κάποιες γενικές σκέψεις για την Κύπρο της σημερινής εποχής. Για την θέση της χώρας μας στο παγκόσμιο στίβο αλλά και στην καρδιά μας. Η προσπάθεια που κάνουμε ως Κύπριοι να σταθούμε, να ορθοποδήσουμε θα πρέπει να μας ικανοποιεί;

Α Κ : Σας ευχαριστώ κι εγώ. Είπαμε πολλά και υπονοήσαμε περισσότερα. Πώς αλλιώς θα μπορούσε να ήταν, αφού κουβεντιάζαμε για την ποίηση; Η τελευταία μου ποιητική συλλογή με τίτλο «Εκ του Σύνεγγυς», έχει εκδοθεί φέτος στην Αθήνα από τις εκδόσεις Φαρφουλά. Σαράντα ποιήματα για τα σαράντα χρόνια κατοχής, προσφυγιάς, οικονομικής εξαθλίωσης, πολιτικής και κοινωνικής διαφθοράς, πίκρας και απογοήτευσης. Επιλέγω εντούτοις να κλείσω τη συνομιλία μας απαντώντας στην τελευταία σας ερώτηση με κάποιους αισιόδοξους στίχους από τη συλλογή μου.

Το ιερό ψωμί

Εγώ θα επιμένω

να ζυμώνω τις μνήμες μου

με τις γροθιές

Μεσαορία

κι εσύ

αλώνιζε τα ματωμένα στάχυα

και κράτα σπόρο καθαρό

αντίδωρο και πρόσφορο

για τους επόμενους

Salamina 1a c o Androula L

ΚΥΠΡΟΣ: Αύγουστος 1974 – Αύγουστος 2014

Salamina 1a c o Androula LΣΚΕΥΟΣ ΕΚΛΟΓΗΣ

Φρυκτωροί αγρυπνείτε!

Ύφαλοι, στρόβιλοι, δίνες,

σαρακηνές οδύνες

μας κυκλώνουν

 

Αχαιομάντεις δεηθείτε!

Δίβουλοι οι χρησμοί

Η σιγουριά του άστατου, του μετά βεβαιότητος

αορίστως επαναλαμβανόμενου σε χρόνο

παρελθόντα, μέλλοντα, παρόντα

μας μαστιγώνει

 

Γρηγορείτε αγωνοδίκες!

Εμείς το σκεύος εκλογής σε καρτερίας δρόμο

Ριψάσπιδες ή βωμονίκες;

Άφεση το άλογο Σύμπαν δεν ζητά

δεν προσδοκεί το άθλον

 

Φρυκτωροί: φρουροί που μεταβίβαζαν μηνύματα σε μεγάλη απόσταση κάνοντας φωτεινά σήματα με πυρσούς.

Αχαιομάντεις: ιερείς στην αρχαϊκή Κύπρο, στην Αχαιών Ακτή (βόρεια παράλια του νησιού).

Βωμονίκες: Έτσι ονομάζονταν τιμητικά και διά βίου οι νέοι που έδειχναν τη μεγαλύτερη καρτερικότητα και υπομονή κατά την τελετή της μαστίγωσης ή καρτερίας στον βωμό της Ορθίας Αρτέμιδος στη Σπάρτη. Το μαστίγωμα πιθανότατα γινόταν με κλαδί από το ιερό δέντρο και αποσκοπούσε στο να σκληραγωγήσει τους νέους και να τους προετοιμάσει για τις κακουχίες που θα αντιμετώπιζαν ως πολεμιστές.

Nikos Kotsiras 1a LLLLLLLLLLLL smiling

Ανοιχτή επιστολή του Μεσσήνιου βουλευτή στην Αυστραλία Νικ. Κότσιρα στους Ελληνες συναδέλφους του

“Τι φταίει για την κρίση στην Ελλάδα και πρέπει να γίνει για να διορθωθεί” είναι ο τίτλος της ανοιχτής επιστολής του Μεσσήνιου βουλευτή του κοινοβουλίου της Αυστραλίας Νικολάου Κότσιρα με αποδέκτες τους συναδέλφους του στο ελληνικό κοινοβούλιο.

Nikos Kotsiras 1a LLLLLLLLLLLL smilingΑκολουθεί αναλυτικά η επιστολή:

“Μέλη της Βουλής των Ελλήνων

Αγαπητοί συνάδελφοι 

Με τα γνωστά προβλήματα στην πατρίδα μας έχουν επιστρέψει αρκετοί άνθρωποι στην Αυστραλία. Γνώρισα και συζήτησα με πολλούς για τα προβλήματα και τις ανησυχίες τους.

Επάνω σε αυτό το θέμα και χωρίς να θέλω να φανώ «ειδικός» απλά θέλω να μοιραστώ τις δικές μου ταπεινές σκέψεις μαζί σας.

Εφυγα από το χωριό μου, Χανδρινού Μεσσηνίας, με την οικογένειά μου, το 1964, για μια καινούρια ζωή στην Αυστραλία. Η Αυστραλία είναι σήμερα πατρίδα μου. Κάθε χρόνο όμως πηγαίνω ταξίδι στην Ελλάδα γιατί νιώθω περήφανος για την ελληνική καταγωγή μου και γιατί απολαμβάνω τη φυσική ομορφιά της χώρας και τη θερμή ελληνική φιλοξενία.  

Τα τελευταία χρόνια κουράστηκα να ακούω ανέκδοτα για την Ελλάδα. Δεν ανέχομαι πια να μου αποδίδονται στερεότυπα απλά και μόνο επειδή γεννήθηκα στην Ελλάδα. Και μολονότι στην αρχή όλα αυτά μου φαίνονταν αστεία, ακούγοντάς τα για εκατοστή φορά είπα «φτάνει πια». Και γι’ αυτό επιτρέψτε με παρακαλώ να μοιραστώ μαζί σας μερικές σκέψεις σχετικά με τη γενέτειρά μου. 

Επιτρέψτε μου απ’ την αρχή να δηλώσω ότι για το οικονομικό τσουνάμι που έπληξε την Ελλάδα, δεν φταίνε αποκλειστικά οι Ελληνες πολιτικοί. Απεναντίας, φταίει ολόκληρη η χώρα που στήριζε ένα σύστημα πρόνοιας που δεν ήταν βιώσιμο. Ενα σύστημα πρόνοιας που το προήγαγε, ενίσχυε και στήριξε ο λαός σε κάθε εκλογική αναμέτρηση, ένα σύστημα πρόνοιας που δεν δικαιολογείται με τίποτα και που έσυρε την Ελλάδα σε οικονομικό γκρεμό.

Βλέπω συχνά στην οθόνη της τηλεόρασής μου διαδηλώσεις στην Ελλάδα και αισθάνομαι σαστισμένος και μπερδεμένος επειδή κίνητρο των διαδηλωτών φαίνεται να είναι μόνο το ενδεχόμενο απώλειας των επιδοτήσεων και η παρεμβολή εμποδίων στην παραγωγικότητα. Ορισμένοι από τους διαδηλωτές φαίνεται σαν να μην έχουν μάθει τίποτα από τα λάθη του παρελθόντος και εξακολουθούν να αποποιούνται μέρος της ευθύνης για τα δεινά της Ελλάδας.  

Ωστόσο, συνάδελφοι, δεν μπορείτε να αγνοήσετε τον ρόλο ορισμένων Ελλήνων πολιτικών στις αναποτελεσματικές επιδοτήσεις της Ελλάδας, τις πλημμελείς κρατικές συμβάσεις, τις κακές πολιτικές και την ευνοιοκρατία στον δημόσιο τομέα. Η εμμονή και το πάθος σας, τα τελευταία τριάντα χρόνια, να αναλάβετε την εξουσία πάση θυσία στοίχισαν ακριβά στην Ελλάδα.   

Βλέπετε, αγαπητοί συνάδελφοι, ο αριθμός των άνεργων νέων στην Ελλάδα είναι τραγικός και αποκαρδιωτικός, ο αριθμός των καταστημάτων που παραμένουν κλειστά σε ψυχοπλακώνει και σε πτοεί ηθικά. Ο αριθμός των Ελλήνων που φεύγουν από την Ελλάδα, σου ραγίζει την καρδιά και η εμφάνιση αριθμού νέων πολιτικών κομμάτων καταδεικνύει ότι ο λαός δεν σας εμπιστεύεται πλέον και ότι έχει χάσει την εμπιστοσύνη του στο πολιτικό σύστημα της Ελλάδας. 

Συνάδελφοι, βλέπετε τώρα το ειρωνικό της υπόθεσης; Ο λαός έχει χάσει την εμπιστοσύνη του σε ένα πολιτικό σύστημα που όλοι συλλογικά συνέβαλαν στη δημιουργία του. Παρόλα αυτά, πρέπει να δράσετε αποφασιστικά για να αποκαταστήσετε την εμπιστοσύνη του. Για να το πετύχετε, χρειάζεται να υποστείτε θυσίες και να στερηθείτε μερικά από τα τυχερά σας για να δείξετε στον λαό ότι έχετε διδαχθεί από το παρελθόν και ότι είστε πρόθυμοι να αλλάξετε χάριν της ανασύστασης της χώρας. Η διαδικασία της ανασύστασης πρέπει να ξεκινήσει από τα 300 μέλη του Κοινοβουλίου για να ακολουθήσουν και οι υπόλοιποι. 

Να κάνω μερικές υποδείξεις που έχουν ήδη εξεταστεί και που ενδεχομένως να εφαρμόζονται κιόλας, πλην όμως αποτελούν σημαντικά θέματα που απαιτούν μια προσεκτική από μέρους σας θεώρηση:

1. Μειώστε τον αριθμό των μελών του Κοινοβουλίου από 300 σε 151 και εφαρμόστε μονοεδρικές περιφέρειες και την εκλογή ενός υποψηφίου ανά περιφέρεια που συγκεντρώνει τις περισσότερες προτιμήσεις από τους ψηφοφόρους. Και πάνω απ’ όλα, πρέπει να πείσετε τον ελληνικό λαό ότι η ψήφος υπέρ νέων και απροσδιόριστων πολιτικών κομμάτων δεν είναι η απάντηση. Πρέπει να αλλάξετε το πολιτικό σύστημα, όχι προσθέτοντας απλώς νέα ονόματα στο υφιστάμενο αποτυχημένο σύστημα.

2. Παραιτηθείτε από τα τυχερά ή τα προνόμια που απολαμβάνετε, που δεν τυγχάνουν αποδοχής όσον αφορά το έργο σας ως μέλη του κοινοβουλίου. Εστίασή σας και έργο σας οφείλει και πρέπει να είναι η εκπροσώπηση της εκλογικής σας περιφέρειας στο ελληνικό Κοινοβούλιο.

3. Εφαρμόστε ένα εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων γιατί η Ελλάδα θα ευημερεύσει μόνο με ξένες επενδύσεις. Χρειάζεται να αλλάξετε το σύστημα, όχι απλά να το προσαρμόσετε στα πλαίσια του υφιστάμενου συστήματος. 

4. Θεσπίστε μια Ανεξάρτητη Επιτροπή Καταπολέμησης της Διαφθοράς, που ως έργο της θα έχει τη διερεύνηση και την αποκάλυψη πράξεων διαφθοράς στο δημόσιο, πολιτικό και δικαστικό τομέα.

5. Μιλάτε έχοντας ως γνώμονα το μέλλον της Ελλάδας κι όχι απλώς την επόμενη εκλογική αναμέτρηση.

Αγαπητοί μου συνάδελφοι, δεν ισχυρίζομαι ότι έχω τη λύση στα σημερινά σας οικονομικά δεινά, όμως η ελληνική ιστορία μας έχει διδάξει πολλά. Η ιστορία μας είναι γεμάτη θυσίες και αγώνες και μέσα από τις κακουχίες η Ελλάδα τα καταφέρνει και γίνεται πιο δυνατή. Εύχομαι να βρείτε το πνεύμα το ελληνικό και να ενσταλάξετε σε κάθε Ελληνα την ανάγκη της από κοινού δράσης και να ξαναπιστέψει και πάλι στην Ελλάδα… Και, πάνω απ’ όλα, μη με βάζετε σε θέση να ακούσω κι άλλα ανέκδοτα για την Ελλάδα”!

Με εκτίμηση

Νικόλαος Κότσιρας

Βουλευτής

Μέλος του Κοινοβουλίου της Βικτώριας – Αυστραλία

IMG_5219

Οι μυρωδιές του Ελληνικού καλοκαιριού

IMG_5219Ο ήλιος κίτρινος και φλογερός σκιάζει γεωμετρικά τον ωχρό τοίχο της πολυκατοικίας απέναντι.

Τα τζιτζίκια της ελληνικής υπαίθρου ήρθαν διακοπές στα πεύκα των βορείων προαστίων της Αθήνας και είναι πολύ φωνακλάδικα.

Παιδικές εντολές και τσιρίδες λένε οτι τα ατελείωτα καλοκαιρινά παιχνίδια της ξενοιασιάς συνεχίζονται.

Τα πόδια δύο ηλικιωμένων κυριών στο απέναντι υστερικά καθαρό μπαλκόνι πίνουν καφέ  στις 7 το πρωί και κρυμμένα κάτω απο τη χαμηλωμένη τέντα σχολιάζουν τις απαιτήσεις των παντρεμένων παιδιών τους, ενώ η φουντωτή Περσίδα νιαουρίζει διακριτικά.

Απο το διπλανό μπαλκόνι έρχεται μυρωδιά αντισηπτικού και ησυχία καταθλιπτική.

Απέναντι στον τρίτο η γεωργιανή ζουμερή κυρία, που φροντίζει με απίστευτη τρυφερότητα και αγάπη τη μητέρα ζευγαριού Αθηναίων αστών, καθρεφτίζεται, όπως κάθε πρωΐ, στην τζαμαρία και φτιάχνει το ξανθό της κότσο.

Μακρινός ήχος αόρατου διθέσιου αεροπλάνου ζουζουνίζει στον ουρανό.

Μυρίζει γεμιστά και φασολάκια του καλοκαιριού.

Βρέχω το μπαλκόνι και με το φόρεμά μου κουνάω το βασιλικό.

Στη λαΐκή της γειτονιάς γυμνασμένες σαραντάρες με ρόζ σορτσάκια και ασορτί αθλητικά κάνουν τους ινδούς του Μαραθώνα να ξεχνάνε πελάτες, αφεντικά και πατρίδα.

Ψαλμωδίες αντηχούν σ’ όλη τη γειτονιά απο τα ξημερώματα και για δευτερόλεπτα μεταφέρεσαι στην Ανατολή.

Υποκαστήματα της Αγίας στήθηκαν περιμετρικά στην πλατεία, για όσους θέλουν να ανάψουν κερί υπαιθρίως στην εικόνα, που τους εμπνέει περισσότερο.

Στήνεται πανηγύρι  τύπου Θήβας με κακότεχνα τσαντήρια, από έναν απίστευτο θίασο μικροεμπόρων, που τα έχει όλα, απο το βροντόφωνο Ρομά μέχρι τον Ελληνα καψούρη σιντοπωλητή..που τραγουδάει δυνατά και υπερκαλύπτει τη φωνή του λαΐκού βάρδου με τα παντελώς άγνωστα σουξέ και το ζευγάρι όμορφων ώριμων Ολλανδών κυριών, που επικοινωνούν με τα μάτια και έχουν το πιο στυλάτο περίπτερο.

Kαι όλα αυτά με εφέ κάπνας σουβλακιού, καλαμποκιού και λουκουμάδων..

Αυτό το Σαββατόβραδο τα υπερπολυτελή αυτοκίνητα της γειτονιάς, τα γυαλιστερά διαβατήρια της ζωής τους, που βγαίνουν για να πάνε δύο δρόμους παρακάτω, στο προ-κρίσης άντρο των «πετυχημένων» και των «γεννημένων πλουσίων», δε θα μπορέσουν να στηθούν σε παράταξη στην είσοδο και αυτή η παράσταση δε θα παιχθεί..

Ο μικροπωλητής απο το Μπαγκλαντές  ξαπλωμένος στο γρασίδι της πλατείας χαμογελάει αμήχανα, πουλάει την πραμάτειά του και την «υπο αίρεση» ζωή στην Ελλάδα, δεν την αλλάζει με τίποτα.

Οι γονείς μου στριμώχνονται απίστευτα να πληρώσουν τους λογαριασμούς και ο μπαμπάς πρέπει να ξαναμπεί στο Νοσοκομείο για νέες εξετάσεις, η καρδιά του δεν αντέχει αυτό που έγινε η ζωή μας.

Η όμορφη κομψή κυρία στα λευκά στην στροφή του φαρμακείου χαμηλόφωνα ζητά μια βοήθεια με μάτια υγρά, ντρέπομαι να δώσω και τρέμω, ενώ της πιάνω το χέρι..

Αλλη μια υπέροχη τεράστια διατηρητέα κατοικία τεντώνεται νωχελικά και αρχίζει την διαδικασία του μακιγιαρίσματος, θα βγεί και πάλι στην σκηνή της ψυχαγωγίας, μετά τη νάρκη της ύφεσης..έρχεται η ανάπτυξη, της είπαν.

Οι φίλοι, οι άνθρωποι μου απο τη ζωή στην ανάποδη πλευρά του κόσμου, έχουν έρθει σαν τα αποδημητικά πουλιά και τρέχουν πάνω κάτω την Ελλάδα τους, να την πιούν, να τη γευτούν, να την κατηγορήσουν, όσο πιο πολύ μπορούν, πριν μπούν στο αεροπλάνο και αρχίσουν να τρέχουν τα δάκρυα, καθώς μικραίνει το σχήμα της, ανεβαίνοντας στους ουρανούς για την άλλη πατρίδα.

Η Ελλάδα ειναι όμορφη.

Οι Ελληνες σε ραστώνη καλοκαιρινή.

Στα πεζοδρόμια παρκαρισμένα  αυτοκίνητα και τα καροτσάκια με τα μωρά στους δρόμους, στη διαμαρτυρία σε κοιτούν περίεργα..σα να έλειπες καιρό.

Θέλουμε να τα αλλαξουμε αυτά και άλλα πολλά, είμαστε λίγοι και δυνατοί, μόνο που πρέπει να ξεβολευτούμε όλοι

Το ραδιόφωνο σταθερά στη μπάντα με τζάζ και στο ποτήρι δροσερό Ασύρτικο, ησυχία, τριζόνια, το άσπρο φως του υπολογιστή με γεμίζει αναμνήσεις και δάκρυα.

Είμαι πίσω στη μήτρα μου.

Κείμενο – Φωτογραφία: Αφροδίτη Τρουπιώτη

2. 10568739_10203785724659268_1310549536_n

Χώμα από την κατεχόμενη Καρπασία στις πιο ψηλές βουνοκορφές του Ολύμπου

2. 10568739_10203785724659268_1310549536_nΠρωινό, Πέμπτης 17 Ιουλίου 2014. Με μπροστάρη την Αθηνά Κρικέλη και οδηγό τον Νίκο Ντάγκα μαζί με μια ομάδα παιδιών από την Ελασσόνα και το Λιτόχωρο ανηφορίζουμε για τον Μύτιγγα. Ο συμπαγής ορεινός όγκος του Ολύμπου, δεσπόζει επιβλητικός στα όρια της Μακεδονίας και Θεσσαλίας, με μια σειρά από ψηλές κορυφές που αυλακώνουν βαθιές χαράδρες, γύρω από τις οποίες εκτείνεται μια περιοχή ιδιαίτερης βιοποικιλότητας. Η ανάβαση μοιάζει με αληθινή μαγεία! Ένας μαγνήτης θαρρείς σε τραβά, εκεί που σμίγουν οι καημοί και ζωντανεύουν οι θρύλοι και οι μύθοι της φυλής μας!

3. 10559142_10203804306523803_448773308_n4. 10455404_10203555957796059_2603783425083198043_nΣκοπός της προσπάθειας μας να μπολιάσουμε την ψηλότερη Ελληνική βουνοκορφή, με δυο χούφτες Άγιο χώμα από την σκλάβα γη της Καρπασίας. Χώμα που παρέδωσε στην Αθηνά Κρικέλη, στον χώρο της Ναυτικής βάσης Ευάγγελος Φλωράκης, (όπου παρουσιάσθηκε για πρώτη φορά ενώπιον πυκνού κοινού, το συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ της, «κτυπούν την πόρτα 13», με συνταρακτικές περιγραφές πριν και μετά την φονική έκρηξη της 10ης Ιουλίου 2011 γεγονότα), η εγκλωβισμένη μαθήτρια Λουκία Κοτσιεκκά, Αριστούχα απόφοιτος 2014 και Πρόεδρος του Μαθητικού Συμβουλίου του Γυμνασίου Ριζοκαρπάσου, λέγοντας:

5. 10566009_10203804324084242_1508980918_n«Εκ μέρους των συμμαθητών μου, απόφοιτων του Γυμνασίου Ριζοκαρπάσου: Στέλιου Γιωργαλλή, Κυριακούλας Μιχάηλου, Γιαννάκη Χάρπα και εμού, καθώς και των άλλων εγκλωβισμένων παιδιών του Δημοτικού Σχολείου Ριζοκαρπάσου, θα ήθελα να μεταφέρω, στην αποψινή εκδήλωση Μνήμης και Τιμής προς τους «13 Ήρωες του Μαρί», το ακόλουθο μήνυμα: Από την αγαπημένη και κατεχόμενη Καρπασία μας, φέρνουμε στην κυρία Κρικέλη πολύτιμα σύμβολα, για ιερό σκοπό: «Χώμα» από το Ριζοκάρπασο και «Αγίασμα» από τον Απόστολο Ανδρέα! «Γιατί, αυτά;» Το χώμα, είναι από το αγαπημένο μας χωριό, που είναι και η γενέτειρα του ήρωα αρχιπλοιάρχου Ανδρέα Ιωαννίδη. Το αγίασμα, από τον Άγιο που φυλάει την ελληνικότητα και την ορθοδοξία μας, για να «κρατιόμαστε», λίγοι εμείς, ανάμεσα στους πολλούς ξένους που ορίζουν παράνομα τη γη και τη ζωή μας! Και «γιατί» στην Κυρία Κρικέλη; Πρώτα ως ευχαριστία για την τεράστια συμβολή της στην προβολή και γνωστοποίηση του προβλήματος των Εγκλωβισμένων – μιας πληγής που είναι άγνωστη στην κοινή γνώμη έξω από την Κύπρο – με το βραβευμένο ντοκιμαντέρ της «Οι Εγκλωβισμένοι της Κύπρου»! Την ίδια ώρα, με μια παράκληση, μια «χάρη» καλύτερα: «Κυρία Αθηνά Κρικέλη, σας παρακαλούμε να διασκορπίσετε αυτό το λίγο χώμα στα βουνά του Ολύμπου, όπου συνεχίζετε το έργο σας, και να ρίξετε το αγίασμα τούτο να σμίξει με τα νερά του Αιγαίου! Να δέσουν έτσι τα κατεχόμενα μέρη της Κύπρου μας με την ελεύθερη Ελλάδα και να ζωντανέψει ξανά η ελπίδα αυτών, που εσείς η ίδια ονομάσατε ελεύθερους πολιορκημένους – των Εγκλωβισμένων της Καρπασίας μας.

1977330_10152673020989924_5495718652686040908_nΚαι έτσι εκεί στις ψηλότερες βουνοκορφές του Ολύμπου (Κακόσκαλα) μια ανάσα από τον Μύτικα και σε υψόμετρο 2917 μέτρων,  το χώμα της κατεχομένης γης μας, έσμιξε συμβολικά με τον Όλυμπο… τα δύσβατα και μαγευτικά μονοπάτια του Μυθικού βουνού, έγιναν ένα με το βουνό της Παναγιάς, τον σκλαβωμένο Πενταδάκτυλο… Για να υλοποιηθεί όσο πιο γρήγορα γινόταν, η μισή υπόσχεση της Αθηνάς προς τα εγκλωβισμένα παιδιά της Καρπασίας, αφού το Αγίασμα από το Ιερά Μονή του Αποστόλου Ανδρέα θα αγιάσει τις πρώτες μέρες του Αυγούστου, τα νερά του Αιγαίου σε ειδική τελετή κατά την διάρκεια του ιστιοπλοϊκού ταξιδιού «CROSSING OF PHILOCTETES»

6. 20140717_153051Υ.Γ.: Έγραψε η Λουκία Κοτσιεκκά στην σελίδα της στην κοινωνική δικτύωση: «Ειλικρινείς ευχαριστίες ΚΥΡΙΑ Κρικέλη. Ο θεός να σας έχει καλά. Επιτέλους η επιθυμία μας έγινε πραγματικότητα, επιτέλους ένας άνθρωπος που τηρεί τις υποσχέσεις του!» Και η απάντηση της Αθηνάς στις δικές μου ευχαριστίες: «Είναι υποχρέωσης Αυγουστίνε μου, ανάγκη όπως όταν ζητάς νερό να επιβιώσεις, έτσι ακριβώς ζητώ από την Κύπρο και την Ελλάδα την άδεια να τις υπηρετώ….».

Η Αθηνά, που προλογίζοντας την παρουσίαση του ντοκιμαντέρ της στο Μαρί, δήλωσε, με νόημα: «Μην ξεχάσετε ποτέ τι έγινε, η απώλεια μνήμης σημαίνει και επανάληψη, εδώ δολοφονήθηκαν 13 άνθρωποι. Αν το ξεχάσουμε θα ξανασυμβεί. Όσο πιο βαθιά είναι η μνήμη μας στις ρίζες τόσο πιο γερά και υγιή κλαδιά έχουμε». Και εμείς φυσικά συμφωνούμε μαζί της και επαυξάνουμε!

* Εκπαιδευτικός στο ΤΕΙ Λάρισας

Από το Μονάγρι Λεμεσού

avgoustis@hotmail.com

Symmaxia Politon 2b Long & narrow logo LLL

Πανκομματική Αντικατοχική Εκδήλωση

Symmaxia Politon 2b Long & narrow logo LLL20 Ιουλίου 2014-Προεδρικό Μέγαρο

Μετά από Πρόταση του Προέδρου της Συμμαχίας Πολιτών κ. Γιώργου Λιλλήκα, πραγματοποιείται την Κυριακή,  πανκομματική Αντικατοχική εκδήλωση στο Προεδρικό Μέγαρο. Η Πρόταση του κ. Λιλλήκα, την οποία απέστειλε γραπτώς τόσο στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας όσο και στους Προέδρους των Κοινοβουλευτικών Κομμάτων, εστιάζει στο γεγονός ότι ενόσω η  αδιαλλαξία της Τουρκίας βρίσκεται σε έξαρση, είναι μεγάλης σημασίας, οι πολιτικές δυνάμεις να στείλουν ένα δυνατό μήνυμα ενότητας αλλά και διεκδικητικότητας προς την Άγκυρα και τη διεθνή κοινότητα. Αυτό το μήνυμα θα μπορούσε να σταλεί με μια κοινή Αντικατοχική εκδήλωση, η οποία θα δώσει ξανά ελπίδα στο λαό και θα αναπτερώσει το αγωνιστικό του φρόνημα.

23 Ιουλίου 2014-Εκκλησία του Αγίου Κασσιανού

Η Συμμαχία Πολιτών θέλοντας να δώσει συνέχεια στο μήνυμα ενότητας λαού και πολιτικής ηγεσίας απέναντι στην συνεχιζόμενη τουρκική κατοχή, προσκάλεσε όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα να συμμετάσχουν και να προσφωνήσουν την αντικατοχική εκδήλωση «Μνήμης και Τιμής», που διοργανώνει την Τετάρτη 23 Ιουλίου 2014 και ώρα 8:00 μ.μ στην Εκκλησία του Αγίου Κασσιανού στη Λευκωσία.

Πιστεύουμε ακράδαντα πως όποιες και αν είναι οι διαφορές μας αναφορικά με το μοντέλο λύσης ή τη στρατηγική και τακτική επίλυσης του Κυπριακού, μας ενώνει ο στόχος της ανατροπής των κατοχικών δεδομένων και η απόρριψη της διχοτόμησης.

Riot police in Tr 1a LLLLL

Κωνσταντινούπολη: Αστυνομικοί πυροβόλησαν Κούρδο που κατέβαζε την τουρκική σημαία

Riot police in Tr 1a LLLLL
Φωτογραφία αρχείου

Ενας Κούρδος τραυματίστηκε το Σάββατο από πυρά αστυνομικού ενώ προσπαθούσε να κατεβάσει την τουρκική σημαία από αστυνομικό τμήμα της Κωνσταντινούπολης, αναφέρει ο τοπικός Τύπος.

Ενας αστυνομικός πυροβόλησε τον 28χρονο άνδρα τραυματίζοντάς τον στην γάμπα ενώ αυτός επιχειρούσε να σκαρφαλώσει στο κτίριο του αστυνομικού τμήματος του Γκαζιοσμανπασά, μιας εργατικής συνοικίας στο ευρωπαϊκό τμήμα της πόλης.

Ο άνδρας, ο οποίος ονομάζεται Αλί Οτσγκούν, φώναξε, «Ελευθερία στο Κουρδιστάν», και απείλησε τους αστυνομικούς με ένα μαχαίρι προτού εξουδετερωθεί και μεταφερθεί σε πλησίον νοσοκομείο, μετέδωσε το πρακτορείο ειδήσεων Dogan.

Ο κυβερνήτης της Κωνσταντινούπολης Χουσεΐν Αβνί Μουτλού συνεχάρη την αστυνομία μέσω του λογαριασμού του στο Twitter προσθέτοντας πως καταδικάζει «το βρόμικο χέρι που επιτίθεται στην ένδοξη σημαία και επιδιώκει την πρόκληση τούτη την ιερή ημέρα» της αρχής του ιερού μήνα του Ραμαζανιού.

Παρόμοιο επεισόδιο είχε προκαλέσει πρόσφατα συμπλοκές όταν ένας μασκοφόρος άνδρας είχε κατεβάσει την τουρκική σημαία σε μια στρατιωτική βάση στη διάρκεια βίαιων επεισοδίων στο Ντιγιάρμπακιρ που είχαν στοιχίσει τη ζωή σε δύο ανθρώπους. 

Ο πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είχε αντιδράσει έντονα στην ενέργεια αυτή και είχε δηλώσει πως «όποιος επιχειρήσει να υποστείλει την ιερή σημαία της χώρας, θα πληρώσει το τίμημα της πράξης του».