Ο μονόλογος του Γρηγόρη

Κόλλιας Νικόλαος
Agora Dialogue

Φυλακισμένος και δοσμένος εκ των έσω από παλιά

και μια πικρία να λυσσομανάει στα σωθικά μου.

Το τομάρι μου να τρώει από τα βρώμα

κ’ η μυρουδιά απ’ τα κουφάρια τα νεκρά

να σιγοσβήνει λίγο-λίγο τα όνειρά μου.

Και κάθε τόσο να ηχούνε τα ντουφέκια

και τα όρνεα να προσμένουνε την τελεψιά μου.

Σε υγρό λημέρι εσταθήκαμεν

και πια το μετανιώνω…

Μα είναι, να που τόσο δα, αρνούμαι να τους δώσω

να παραδώσω τούτο το κορμί που εφυλούσα τόσο.

Όχι πως είν’ για με καλό

να με ταλαιπωρούνε

μα όσο σε τούτη τη σπηλιά δε θα μπορούν να μπούνε

εγώ δεν παραδίνομαι

και εφιλώ την Κύπρο

και εφιλώ τους αδερφούς που έφαγαν τις σφαίρες

και εφιλώ την μάνα μου κι όλες τις ξαδερφάδες

μα και για με μην κάψετε

μην κλαίτε για την Κύπρο

γιατί την Κύπρο εφυλώ αεικίνητος προστάτης

Μα κι αν στο τέλος της αυγής,

στο χάσιμο της φέξης,

αν έρθουν και με πάρουνε

και σούρουν το κορμί μου

και κάνουν και με κάψουνε

κι εσούρουνε τις στάχτες

τότες θα βρίσκομαι παντού

και πουθενά δεν θα ’μια

κι όλη την Κύπρο θα ορώ από την πάνω χώρα.

Και να δω τότες πώς αυτοί θα βρούνε το κουράγιο

για να ΄ρθουν να « οργώσουνε» τούτο τον άγιο τόπο.

Μα, η «φυλακή» μου στένεψε

με πλάκωσαν οι τοίχοι

μπούχτισα βρώμα και κακό

βαρέθηκα τις πέτρες

κι όλο εξόδους σκέφτομαι

σαν του Μεσολογγίου

να βγω όξω ηρωικά μαζί με τα άρματά μου

και όποιον δω απ’  τους εχθρούς μαζί μου να τον πάρω

κι όπως θα πέφτω αργά-αργά θα πέφτει και ο ήλιος,

θα πέφτουν και τα σύννεφα απ’ τ’ ουρανού τον θρόνο

και όπως θα λυγίζομαι και μες την γη θα μπαίνω

έτσι θα μπαίνουν κι οι εχθροί

μια για πάντα

μες την γη μαζί μου.

Εκτός, αν με προλάβουνε οι εχθρικές οι φλόγες…

Γι’ αυτό ακόμη την ανάσα μου κρατώ

και βιαστικά κινούμαι όλο ένα

μη και με προλάβει ο εχθρός

και γίνω από τα πτώματα άλλο ένα.

Πριν να προλάβω ξανά ήλιο να δω

Και πριν πατήσω τα πόδια μου στο χώμα

έξω απ’ του σπιτικού μου της αυλή

Και πριν ξανά ’ντικρύσω τα λιβάδια

Και πριν ακόμη μια φορά δω

πώς σπέρνουν οι χωριάτες τα χωράφια

και πριν ξανά ’γκαλιάσω  άλλον ένα συγγενή

σε μια γιορτή ζεστή αφού θα πιούμε

και πριν να φάω ξανά ψωμί από το σπιτικό …

Γι΄ αυτό,

Βιάζομαι συνεχώς

μα σάμπως έχω τίποτα να κάνω …

Του ποδαριού μου του δεξιού την πληγή

ορέγονται τα αρούρια όλο ένα

κι όποτες βρίσκω χρόνο ν’ απλωθώ

με τριγυρνούνε σαν να είναι λυμασμένα.

Και την θυσία την ύστατη

παρακαλώ να έρθει και δεν βαστάω πια

και άλλο πια, δεν στέργω

κι είναι βαριοί οι πόνοι μου

βαριά’ ναι η ψυχή μου

άμοιρος και δύστυχος και εχθρικός

μ΄ όσους με πλαισιώνουνε

αφού’ ναι όλοι εχθροί.

Μα σαν τη βάτο θα καώ

και δε θα ξανά σβήσω

δε θε για να λησμονηθώ

δε θε για να θυμίσω

μα μόνο για να ακουστώ στην άκρη αυτού του κόσμου.

Και αν δεν είναι αρκετό παρακαλώ σας όλους,

όλους όσους θα μείνετε, φυλάγετε την Κύπρο.

Και διώχτε τους ξενόφερτους

και μοναχοί σταθείτε…

Και αν δεν φτάνει και αυτό

τότες η θεία δίκη

να πέσει στα κεφάλια τους

βαριά να τους κοιμίσει.

Να’ ναι κατάρα και ευχή, τα λόγια μου,

για όλους.

Να’ ναι για τους δικούς μου ευχή

για τους εχθρούς κατάρα,

κι όσο για τούτη τη σπηλιά, μέσα να τους πλακώσει

σαν έρθουν να με πάρουνε

να κάψουν το κορμί μου.

Θα  φύγω

μα όπως θα τελειώνω

θέλω η ζωή μου η μικρή

στα μάτια μου να έρθει

να θυμηθ΄ όλα τα καλά

να ξαναδώ το σπίτι

να ξαναδώ τους συγγενείς

και όλα τα λιβάδια

και όλους μαζί τους χωρικούς να σπέρνουν τα χωράφια

να δω ξανά τον ήλιο

και να γεφτώ  άλλη μια φορά

το σπιτικό φαί μου.

Χαλάρωσεν η σπάθα μου

γινήκανε οι ώρες,

όλους εκεί στη γειτονιά

κι όλους παντού στην Κύπρο

όλους σας χαιρετίσματα

γιατί μαράθηκε ο κάλαμος

κι έρχεται η τέλεψή μου

και τα όρνεα χοροπηδούν

και γλύφουνται οι λύκοι

και σαν με γλύφει η φωτιά

και σαν με γλύφει η φωτιά

είναι μακρύς ο δρόμος.

Ο Κόλλιας  Νικόλαος είναι  μαθητής του Γενικού Λυκείου Μάνδρας Αττικής

Comments

comments

4 comments

  1. Δ.Αλευρομάγειρος

    Όταν η ηρωική θυσία του Σταυραετού του Μαχαιρά Γρηγόρη Αυξεντίου, έρχεται και συναντά την καρδιά ενός 16χρονου μαθητή Λυκείου 55 χρόνια μετά, τότε καταλαβαίνουμε γιατί αυτός ο τόπος δεν θα χαθεί.

    Απολαύστε το ποίημα του σημερινού νεαρού που συνδέεται κατ ευθείαν με το 1957.

    Στη μνήμη των θυσιασθέντων για την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ ΕΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ,ηρωικών αγωνιστών της ΕΟΚΑ 1955-1957,57 χρονιά μετά την έναρξη του απελευθερωτικού, αντιαποικιακού αγώνα.

  2. “ΞΥΠΝΑ ΓΛΗΟΡΗ…”
    Ο Επικήδειος Λόγος της μάνας του ήρωα Γρηγόρη Αυξεντίου
    μελωποιημένος από τον Γιώργο Θεοφάνους
    και ερμηνεία της Μαρινέλλας
    από την παράσταση ΤΡΑΓΟΥΔΩ ΤΟ ΝΗΣΙ ΜΟΥ.

    Σε όλα τα EΛΛΗΝΙΚΑ ραδιόφωνα της Χώρας
    1 Απριλίου 2012(Επέτειος της ΕΟΚΑ 1955-1959)

    http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=dbayWN8Zg_U

  3. 1η Απριλίου Εθνική εορτή της Κύπρου
    Ici se trouve un article intéressant Diaspora Grecque:

    http://diaspora-grecque.com/modules/altern8news/article.php?storyid=2121

  4. Θεόφιλος

    Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ – ΟΛΟΚΛΗΡΟΣ

    http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=aYdIzTnjRnY#!